Łukasz Wierzbicki

   – Witaj na świecie, maleńka! – zawołał uradowany Kuźma i klasnął w dłonie (jedną prawdziwą i drugą drewnianą). Siadł na ziemi i przyglądał się z uśmiechem źrebakowi. Z nagła porywisty wicher rozkołysał stepowe trawy. Staruszek wstał, zwrócił się ku ośnieżonym szczytom i wciągnął mroźne powietrze w płuca. 
   – Przyjacielu… – szepnął i zadrżał z niepokoju.
   W oddali, na tle gór, ukazała się sylwetka jeźdźca na koniu. Niespodziewany gość, maleńki niczym mrówka, ogromniał z każdą chwilą.

(c. d. n.)

- DOBRA WIEŚĆ -
W Dniu Dziecka rano pojawi się w tym miejscu
książeczka w formie elektronicznej dedykowana 
wszystkim, którzy dopytują o dalsze losy Kuźmy,
jednego z bohaterów powieści
Wyprawa niesłychana Benedykta i Jana.

   Tuk-tuk… tuk-tuk… pociąg z Holandii wrócił! 
   To była wielka radość – opowiedzieć o misiu Wojtku polskim dzieciom (i dorosłym) w Hadze, Rotterdamie i Meterik. To była radość, ale i niezwyczajne przeżycie podzielić się opowieścią z holenderskimi dziećmi w szkole w Delft (dzięki Natalii i Piotrkowi za tłumaczenie!). Gorąco dziękuję Magdalenie van Dijk za pomysł i zorganizowanie wizyty, Grażynie Gramzie, Anecie Noworycie, rodzinie Karawajczyk z Arnhem i księdzu Bartłomiejowi z Meterik za serdeczność, Leszkowi Rowickiemu, konsulowi RP w Hadze, za życzliwość i wsparcie.

   To była wielka radość, ale i wielkie emocje, gdy czterdzieścioro dzieci z nowosolskich szkół zjechało na XII Międzyszkolny Konkurs Czytelniczy zdawać egzamin ze znajomości Afryki Kazika. Taka impreza to dla autora więcej, niż spełnienie marzeń. Gdy pisałem Afrykę Kazika przez głowę mi nie przeszło, w najdzikszych nawet marzeniach, że będą się kiedyś odbywały takie konkursy! Sam także siadłem do testu i… wyobraźcie sobie, nie znałem wszystkich odpowiedzi! Tym bardziej gratuluję uczestnikom, a za zaproszenie dziękuję: Katarzynie Wojtkowiak i Wioletcie Ludwiniak! 

   Cztery lata temu ukazała się Afryka Kazika. Od tamtej pory opowiadałem tysiąc razy o przygodach jej bohatera, ale do książki nigdy nie zaglądałem. Bałem się, że zechcę coś zmienić, dopisać lub wykreślić.
   Dopiero dziś przeżyłem wszystkie 38 przygód Kazika raz jeszcze i, powiem Wam, słuchało mi się baaardzo dobrze. Tak: “słuchało”, dostałem bowiem wersję dźwiękową mojej pierwszej książki czytaną fantastycznie przez Jacka Kawalca. Pan Jacek tchnął w kazikowe historyjki mnóstwo humoru, entuzjazmu i wspaniałych emocji, za co jestem mu niezmiernie wdzięczny. Miłego słuchania Wam życzę!

   Z nastaniem wiosny zagościłem w Warszawie, Brzeszczach, a także Krakowie, do którego zaprosiło mnie Krakowskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami (zdumiewające, że znakomite Towarzystwo oraz moje maleńkie Pogotowie Kazikowe podążają tą samą ścieżką w trosce o los zwierząt!). Opowiadałem o Kaziku i jego czworonożnych kompanach, szczeniaku wyciągniętym ze studni i oczywiście o niedźwiedziu Wojtku z Armii Andersa. Dziękuję Grażynie za akcję w SP 41, Danucie i Ewie z Biblioteki w Brzeszczach, Agnieszce i Marzannie z KTOZ za masę pozytywnej energii!

   Jest tylko jedna taka szkoła na całym świecie – ta, do której sam chodziłem. Spotkanie z uczniami Szóstki na Os. Rusa było przygodą niezwykłą, nie tylko z uwagi na towarzyszący jej entuzjazm, ale fakt, że… hmmm… dokładnie 30 lat temu sam biegałem po tych korytarzach w granatowej bluzie z identyfikatorem. I oto wróciłem, ale nie ma już ani bluz z identyfikatorami, nie spaceruje się w kółko na przerwie, nie gonią za chodzenie przez hol na szagę… a nauczycielki i panie dyrektorki nie wydają sie już takie straszne, jak kiedyś. Cóż, niektóre z nich są młodsze ode mnie.

   Wielu twórców literatury podróżniczej, niestety także tych popularnych i poczytnych, traktuje ludzi o odmiennych zwyczajach, przekonaniach, wierzeniach, inaczej ubranych, jako swoistą „atrakcję”, poprzez swą odmienność w najlepszym wypadku zabawną. To prowadzi często do następującego wnioskowania – ktoś myśli inaczej, inaczej się ubiera, jest inny, więc nie jest normalny, zatem nie ma racji. Terzani w swojej twórczości prezentował o wiele mądrzejsze spojrzenie na świat. Twierdził, że ten, kto jest inny, wcale nie jest gorszy. To odzwierciedla moje przekonanie.

(wywiad dla Qlturka.pl, marzec 2012)

   W Małym Gościu Niedzielnym wspomnienie naszych ubiegłorocznych wakacji, czyli relacja z wyprawy śladami Kazimierza Nowaka konno przez Namibię.
   – Cudownie było przebyć choć odcinek afrykańskiej trasy pradziadka – przyznaje Jagoda Nowak.
   – Cieszę się, że przygoda Kazimierza Nowaka stała sie początkiem przygody dla kolejnych pokoleń podróżników – mówi Łukasz Wierzbicki.

Krzysztof Błażyca, Dwa lata po śladach Kazika
(Mały Gość Niedzielny, marzec 2012)

   Nie słyszałam wcześniej o Łukaszu Wierzbickim ani o historii Kazimierza Nowaka, przyszłam na randkę w ciemno i wychodzę oczarowana, to była niezwykła podróż – powiedziała jedna z uczestniczek spotkania.

źródło: bibliotekapyzdry.pl

   W trakcie poznańskich Spotkań z Książką dla Dzieci i Młodzieży podszedł do mnie tata sześciolatka. Pogratulował książki o niedźwiedziu. Rozmawialiśmy dłuższą chwilę o misiu Wojtku, oglądaniu filmów historycznych razem z dziećmi i tym podobnych rzeczach. Wtedy usłyszałem:
   – Wie pan, trudno dziś sobie wyobrazić, jak to było, gdy nie było książki Dziadek i niedźwiadek…

   Po spotkaniu podeszła do mnie nauczycielka Małgosia, uścisnęła dłoń, pogratulowała:
   – Dziękuję, że powiedział pan, że „miś umarł”.
   – Bo umarł – odparłem zdumiony.
   – Tak, ale ludzie tak nie mówią.
   – Jak to nie mówią?! Skoro umarł…
   – …ale ludzie mówią „zdechł”. Twierdzą, że zwierzę nie „umiera”, a „zdycha”… – wyjaśniła.

   Całkiem niechcący swoją opowieścią sprawiłem radość nie tylko dzieciom ze Szkoły nr 64 na ulicy Sardynkowej, ale także pani Małgosi.

   Zrozumieć ciężko dlaczego w świecie, w którym byle “news” w parę sekund dociera do każdego domu, potrzebnych było aż dziesięć lat, by opublikować tę mądrą i piękną lekturę po polsku. Ale wreszcie jest! Tiziano Terzani, zmarły w 2004 roku włoski reportażysta, zaczął pisać Listy przeciwko wojnie 14 września 2001 roku. Wierzył wówczas, w tamtej szczególnej chwili, jak i przez całe życie, że zrozumienie i szacunek dla innych to najlepsza droga, że źle jest kierować się w swoich osądach uprzedzeniami i ksenofobią. Gdy wydawcy w Londynie i Nowym Jorku odmówili wydania książki, Terzani opublikował ją w internecie zezwalając na darmowe rozpowszechnianie (TUTAJ albo TUTAJ).

Wydaje nam się dziwne, że inni nie chcą żyć, jeść, ubierać się tak jak my.

   Spotkania z Czytelnikami są dla mnie tym, czym dla muzyka koncert, a dla aktora występ w teatrze. To właśnie w bezpośrednim kontakcie z publicznością artyści realizują się najpełniej. Zawsze staram się, żeby powstała ciekawa książka dla dzieci, ale dopiero, gdy się z nimi spotykam mogę się przekonać, czy udało się wypełnić to zadanie. Z komentarzy, pytań, czasem bardzo zaskakujących, dowiaduję się na ile zdołałem pobudzić wrażliwość i wyobraźnię dzieci, na ile zainspirowałem je do własnych poszukiwań i przemyśleń.

(wywiad dla Naszej Gminy Kórnik, styczeń 2012)

   Jackie Leven w pewnym sensie przez całą swoją karierę przygotowywał siebie i nas na taki właśnie finał. Nigdy mianowicie nie grał bisów. Uważał, że wyglądanie zza kurtyny, schodzenie i wchodzenie na scenę to cyrk dobry dla małolatów, nie dla dojrzałych artystów, a za takiego się uważał. Gdy kończył koncert, to kończył i zapraszał do kupienia płyty we foyer lub pogawędkę przy barze. Tak też uczynił tym razem… 

…pisze Łukasz Wierzbicki na portalu Folk24.pl.

   Dziesięć fragmentów książki Mój chłopiec, motor i ja emituje Polskie Radio PR 2 w dniach 2-13 stycznia o godzinie 23:45 w audycji „To się czyta”.  A czyta Agnieszka Judycka. Polecam i zapraszam!

  Fundacja ABCXXI Cała Polska czyta dzieciom na swoim  portalu RodzinneCzytanie.pl poleca książki dla dzieci i młodzieży. Miła wiadomość! W przedziale wiekowym 6+ w doborowym książkowym towarzystwie znalazły się Afryka Kazika oraz Dziadek i niedźwiadek!

   W takich chwilach przypomina mi się czas, w którym pracowałem nad Afryką Kazika i porady ”ludzi z branży”, których (na szczęście) nie wziąłem sobie wówczas do serca: Powieść historyczno-podróżnicza o łysym dziadu z brodą,  który jedzie rowerem?! Ale czy dzieci będą chciały to czytać? Trzeba by najpierw zrobić jakieś badanie rynku… Bohater ma nosić imię Kazik?! Przecież Kazik to śpiewa w Kulcie! 

   Przeżyć taaaaaką przygodę, zaprzyjaźnić się z najprawdziwszym niedźwiedziem i to w czasach największej wojny, jaką świat widział, w czasach II wojny światowej…
   Tak, można! 
   Więcej informacji na stronie Sztuka Audiobooka.

   Za wspaniałe czytanie dziękuję Adamowi Hutyrze, za miłą współpracę przy wydaniu Agnieszce i Sylwii ze Sztuki Audiobooka oraz Anecie z Fundacji Kresy-Syberia, za pomoc w zorganizowaniu premiery Muzeum Powstania Warszawskiego.

    Młodzi czytelnicy po raz kolejny mieli okazję uczestniczyć w niezwykle przyjemnej lekcji polskiej historii. Benedykt i Jan to bohaterowie prawdziwi, którzy niegdyś postanowili porzucić spokojne życie w zakonie franciszkanów i udać się w pełną niebezpieczeństw podróż. (…) Co u kresu swej wędrówki ujrzeli, uczniom obecnym na spotkaniu nietrudno było sobie wyobrazić. Sami wcielili się w poszczególne postaci i odpowiednio poinstruowani przez pisarza odegrali scenę spotkania franciszkanów z Wielkim Chanem.

 (Panorama Wielkopolskiej Kultury, 6(67)/2011)

   Miałem dziś  przyjemność zagościć na antenie radiowej Dwójki i w rozmowie z Katarzyną Nowak podzielić się wrażeniami z pracy nad książką o podróży motocyklowej do Chin. Streszczenie audycji oraz zapis audio znaleźć można TUTAJ.

   – Ta historia właściwie odnalazła mnie sama – opowiadał w Dwójce Łukasz Wierzbicki, redaktor książki Haliny Korolec-Bujakowskiej, niestrudzony popularyzator zapomnianych polskich podróżników i reporterów.

   Są takie miejsca, w których mali ludzie dzień po dniu stają się coraz więksi. Lepsi, mądrzejsi, odważniejsi, wrażliwsi. Do takich należy Szkoła Podstawowa i Gimnazjum w Podkowie Leśnej.
   Najpierw były opowieści o czasach wojny, kiedy to niedźwiedź niósł pociechę i radość, potem skok w średniowiecze, wyprawa do krainy tajemniczych Mongołów, następnie jazda z Kazikiem przez Arykę, wreszcie powrót w czasy II wojny światowej. Tak,  za nami pracowity, ale też inspirujący i wypełniony pozytywną energią dzień. Dziękuję!

   Miałem dziś przyjemność gościć, a nawet współgospodarzyć, w kolejnym wydaniu audycji Dźwiękowy Atlas prowadzonej przez Marcina Piosika w radio Merkury. Oddaliśmy hołd wielkiemu Jackiemu Levenowi, ale też powróciliśmy wspomnieniem do Namibii i wsłuchaliśmy się w dźwięki przywiezione minionego lata z Afryki: pieśń pracownic fabryki jedwabiu w Leonardville, koncert fortepianowy Surete z farmy Galton oraz śpiew dzieciarni ze szkoły w Gunichas. Miło tak powspominać wakacje w listopadowy wieczór…

Audycję w formie mp3 znaleźć można TUTAJ.

   A w lutym premiera gry planszowej!
   Szczerzące kły hieny i chmary natrętnych komarów, dzicy wojownicy pustyni i kapryśne hipopotamy, piaskowe burze i jadowite skorpiony, żarłoczna szarańcza i lew czający się pośród zarośli. Wszystko to czeka Was, gdy ruszycie w podróż do Afryki. Ale jeśli jesteście odważnymi i sprytnymi podróżnikami, poradzicie sobie na pewno, a przy okazji przekonacie się, że Afryka to nie tylko niebezpieczeństwa i kłopoty. Podróż przez ten ciekawy ląd to także radosna przygoda, nagrodą zaś za wszystkie trudy będą wspaniali przyjaciele, których spotkacie na swej drodze.

Są w Szkole Da Vinci w Poznaniu trzy ściany. Każda poświęcona innej książce, innej historii…

   We wrześniu 2010 roku mieliśmy razem z Klaudią i jeszcze – nie – narodzonym Jonaszem szczęście gościć w Dreźnie na koncercie Jackiego Levena, jednego z najwspanialszych artystów tych czasów. Po występie Jackie skreślił na naszym egzamplarzu płyty życzenie “see you all next year”. Niestety, choć trudno w to uwierzyć, to się nie zdarzy. Nie spotkamy się już. Jackie Leven zmarł wczoraj wieczorem po długiej walce z rakiem…

   „Są dwa rodzaje opowiadaczy historii: uduchowieni i natchnieni uczuciem. Widzę te dwa rodzaje jako dwa przeciwstawne kierunki. Pierwsi wydają się unosić, śpiewają o niebie, bogu i wszystkich tych rzeczach. Ja pragnę być w drugiej grupie, zbliżać się w opowieściach do tego, co tu na ziemi, co ma więcej wilgoci, więcej treści.” Jackie Leven

   http://www.guardian.co.uk/music/2011/nov/15/jackie-leven
   http://www.jackie-leven.com/

   Wspólnie z Kasią Nowak, Romanem Kaweckim i Jackiem Y. Łuczakiem gościłem dziś w audycji Coś dla ducha prowadzonej przez Lidię Jazgar w Radio Kraków. Wspólnie ze słuchaczami programu spędziliśmy niezwykły czas. Rozmawialiśmy o książkach, słuchaniu, odbiorze świata zmysłami, 80-ej rocznicy wyruszenia Kazimierza Nowaka w podróż do Afryki…

   Jak magicznym miejscem w eterze jest ta audycja niech poświadczy pewne rzadkie zjawisko. W jej trakcie osad na dnie mojego kubeczka po gorącej czekoladzie ułożył się w kształt kłusującej poprzez sawannę żyrafy. Coś dla ducha… od ducha? 

   Miałem dziś przyjemność i zaszczyt uczestniczyć w obradach jury podczas finału pierwszego konkursu o nagrodę im. Kazimierza Nowaka, który towarzyszył Poznańskiemu Festiwalowi Podróży i Fotografii. Główną nagrodę oraz statuetkę otrzymała natchniona i spontaniczna relacja Małgosi Goliszewskiej z wyprawy na Zakaukazie. Wyróżnienie i “kask Kazika” trafiły w ręce Michała Kochańczyka, który z pasją i szacunkiem opowiadał o ekspedycji do Wenezueli. Wspaniale jest dzielić się radosnymi wrażeniami z podróży. Miejcie oczy i serca szeroko otwarte! Do zobaczenia za rok!

   Sława Haliny i Stacha Bujakowskich, bohaterów książki Mój chłopiec, motor i ja, dotarła do Niemiec. Bogaty opis wyprawy ukazał się na blogu Vehikulum poświęconym między innymi podróżom motocyklowym. Tak, czas najwyższy tłumaczyć nasze historie na inne języki…

  Dziś na Zamku Królewskim odbyła się warszawska premiera książki Wyprawa niesłychana Benedykta i Jana. Wszystkim uczestnikom tego święta gorąco dziękuję!

  Takie spotkania nie zdarzają sie co dzień! Miałem dziś wielką przyjemność poznać Zuzię i Nikodema, których prapradziadek nazywał się Piotr Prendysz, służył w 22. Kompanii Zaopatrywania Artylerii i był opiekunem misia Wojtka, a także pierwowzorem głównego bohatera książki Dziadek i niedźwiadek!

   PS. Pan, który unosi prawą  rękę na zdjęciu to właśnie Piotr Prendysz. Za udostępnienie fotografii z archiwum rodzinnego gorąco dziękuję Annie Pytlak, mamie Nikodema.

  Nakładem wydawnictwa Sorus ukazał się właśnie przewodnik tropem pamięci o Kazimierzu Nowaku autorstwa Jacka Y. Łuczaka. Miłośnikom tematu serdecznie polecam!

   Są ludzie, którzy na świat przynoszą tęsknotę za światem, nieprzepartą żądzę podróżowania i poznawania świata. Tacy ludzie, choćby żyli w najbardziej niesprzyjających warunkach, zawsze znajdą drzwi, przez które wyruszą w świat. Nie powstrzyma ich nikt i nic – pisał o Kazimierzu Nowaku dziennikarz krakowskiej popołudniówki w październiku 1937 roku.

   O Kaziku powinni uczyć w szkołach, stwierdził kiedyś mój przyjaciel. I uczą! Dzieci z klas III szkół podstawowych mają  okazję poznać tego sympatycznego bohatera podczas lektury podręcznika Wesoła szkoła i przyjaciele (WSiP). Wśród przyjaciół: Kazik, bohater dwóch opowiadań (Ranny gepard oraz Największy skarb) zaczerpniętych z mojej książki Afryka Kazika. 

   Jesteś małym podróżnikiem ciekawym świata. Gdy ruszysz w drogę będziesz zadawał mnóstwo pytań, a wtedy… na pewno spotka cię coś ciekawego.

  Polecam uwadze przygotowany przez Filipa Springera fotokast z moim udziałem, który od dziś można podziwiać na stronie internetowej Polityki (choć z polityką nic nie ma wspólnego).

   Porządki. W trakcie sprzątania biblioteki, szaf, półek i szuflad natknąłem się na wspomnienie spotkania z Richardem Demarco (na zdjęciu).

   Liczy się tylko przyjaźń, a sztuka, prawdziwa sztuka, wywodzi się z przyjaźni. Nic nie osiągniesz, jeśli nie pracujesz z przyjaciółmi.
   Chcę być przyjacielem i współpracownikiem ludzi, których podziwiam, którzy utrzymują mnie przy zdrowych zmysłach. Kurczowo trzymam się idei zdrowia psychicznego w świecie sztuki, który kompletnie oszalał. (Richard Demarco podczas wizyty w Polsce w 2007 roku)

   Wielu dopytywało mnie w ostatnich dniach o Macieja Pastwę i jego środkowoafrykańskie przygody, o których głośno zrobiło się w gazetach, telewizji, radiu i internecie. Z Maciejem znam się, przyjaźnię od lat i wiem, że cokolwiek spotka go w Afryce, Europie, czy na innym kontynencie, zyska dzięki temu spotkaniu dobrą energię. 
   To dobra okazja, by zaprosić na stronę Macieja. Poświęćcie chwilę, zapoznajcie się z jego pomysłami… a potem podyskutujemy.
   Pozdrawiam serdecznie!

    Miałem dziś przyjemność zagościć w audycji radia Merkury prowadzonej przez Ilonę Szwajcer i Annę Jaworską. Przybliżałem historię motocyklowej wyprawy Haliny Korolec-Bujakowskiej do Chin oraz wyjaśniałem jak wygląda podróż do Afryki z kilkumiesięcznym synkiem Jonaszem. 
   Po paru godzinach rozmowa z eteru przeniosła się do sieci (zapraszam TUTAJ).

  Mój chłopiec, motor i ja książką miesiąca w dzisiejszym wydaniu Newsweek Kobieta! A jakby tego było mało, na dodatek jeszcze recenzja na dwie strony pod wdzięcznym tytułem Dzikusy z Druskiennik.

  Łukasz Wierzbicki, który opracował wspomnienia Haliny Korolec-Bujakowskiej przypuszcza, że [podróżnicy] postanowili ruszyć w świat, by przeżyć wspólnie wielką przygodę, która stałaby sie drogą ku dojrzałości. Było w tym coś z rytuału birmańskich Ików, które sama Halina opisywała: “Chłopiec i dziewczyna, gdy się upatrzą, spodobają wzajemnie, idą w dżunglę i tam żyją jak ptaki niebieskie przez miesiąc. Gdy wrócą do wioski, są zaręczeni”. Tak to kwituje Wierzbicki: “Czymże był pomysł Haliny i Stanisława, jeśli nie potrzebą pójścia, jak młodzi Ikowie, w dżunglę, pragnieniem, by pośród bezkresu planety poszukać własnej drogi i sposobu na życie”.

Kasper Bajon, Dzikusy z Druskiennik
(Newsweek, 25 lipca 2011)

  Pięć tygodni w Afryce dobiegło końca. Jakże miło zastać po powrocie do domu paczkę, a w niej dwa tuziny azjatyckich nakryć głowy prosto z Ambasady Polski w Kazachstanie! Spotkania poświęcone Benedyktowi Polakowi w nowym sezonie zapowiadają sie karnawałowo!
  Troszkę wrażeń i zdjęć  z wyprawy konnej przez Namibię śladem Kazimierza Nowaka znajdziecie już na www.isladelsol.pl. Zapraszam także do lektury relacji na podstronie poświęconej PODRÓŻOM.

  Spójrz na Afrykę oczyma dziecka, a ujrzysz koński łeb. Nie?! Przechyl, proszę, głowę lekko w prawo. Prawda, że tak? Uszy ma tam, gdzie Somalia, chrapy, gdzie górzyste Lesoto, afrykańskie słońce pobłyskuje w błękitnym oku Jeziora Wiktorii, saharyjskie wichry smagają mu grzywę. Z czym kojarzy wam się Afryka?, pytam często. Z głową konia!, wykrzykują dzieci.
   Obejmij teraz tę głowę, przytul się do niej i… pogłaszcz delikatnie pod szczęką. Poczujesz pod palcami rozgrzany piasek pustyni Namib. Wybrzeże tej krainy rozbrzmiewa foczym gwarem, w głębi lądu ponad trawami kołyszą się żyrafie szyje. Ziemia kryje diamenty, ale też i prochy dramatycznych wydarzeń, które trudno zrozumieć. Można tu spotkać najserdeczniejszych ludzi na świecie, ale można i dzień cały przemierzać pustkowia, nie spotkać nikogo. Tu właśnie rozegra się nasza wakacyjna przygoda. 

Szczegóły znajdziecie TUTAJ, a także na podstronie poświęconej PODRÓŻOM.

Wracamy pod koniec lipca!